OΓΕ: Καλεί τις γυναίκες να ξεσηκωθούν ενάντια στα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα

 

 

 

«Να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας. Μπορούμε να τα καταφέρουμε»

 

Σε ξεσηκωμό καλεί τις γυναίκες η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας με αφορμή την επίθεση που δέχονται τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ειδικότερα στην ανακοίνωση - κάλεσμα η ΟΓΕ επισημαίνει:

«Οι υπουργοί Εργασίας και Οικονομικών "ξαναχτύπησαν" με τις δηλώσεις τους για το νέο ασφαλιστικό σύστημα, το παραπέρα πετσόκομμα των ήδη κατακρεουργημένων παροχών Υγείας και συντάξεων. Οι γυναίκες ιδιαίτερα έχουν "νιώσει στο πετσί τους" την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Οι όποιες θετικές διακρίσεις που είχαμε κατακτήσει δεν ήταν προνόμιο αλλά μια κοινωνική κατάκτηση των αγώνων του εργατικού και γυναικείου κινήματος, λόγω του αναπαραγωγικού ρόλου των γυναικών, των πολλαπλών υποχρεώσεών μας και την προσφορά στην κοινωνία. Μετά την κατάργηση και αυτών των ευνοϊκών ρυθμίσεων μπαίνει για άλλη μια φορά στο στόχαστρο η Κοινωνική Ασφάλιση, η δήθεν πρόωρες συνταξιοδοτήσεις που αποκλίνουν από τις γενικές διατάξεις. Δηλαδή οι γυναίκες με ανήλικα παιδιά ακόμη κι αυτές που ήδη έχουν κατοχυρώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα (όπως 5.500 ένσημα με ανήλικο παιδί ή ΑΜΕΑ), όσες και όσοι εργάζονταν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά επαγγέλματα, η 25ετία στο Δημόσιο. Αυτά τα σχέδια της κυβέρνησης, της ΕΕ, της τρόικας, της αστικής τάξης εάν περάσουν θα οδηγήσουν είτε σε δραματική μείωση των συντάξεων είτε στην αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης που για τις γυναίκες σημαίνει αύξηση έως και 12 χρόνια. Φτάνει πια!

Οι εργαζόμενες, οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων δεν αντέχουμε άλλο να πληρώνουμε εμείς, να καταδικαζόμαστε να δουλεύουμε μέχρι να βγει η ψυχή μας για να σωθούν τα κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών. Η ΟΓΕ, καλεί τις εργαζόμενες να αντιδράσουν, να μην περιμένουν άλλο. Να οργανωθούν στα σωματεία τους, στους συλλόγους και τις ομάδες της ΟΓΕ και να αγωνιστούν για να εμποδίσουν τη νέα επίθεση που ετοιμάζουν κυβέρνηση και τρόικα.

Η μαζική συμμετοχή όλων μας στην απεργία στις 6 Νοέμβρη θα είναι μια      γερή απάντηση. Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Να δώσουμε τη μάχη της απεργίας, τη μάχη της ζωής με ψηλά το κεφάλι. Μπορούμε να τα καταφέρουμε !».

ΣΥΡΙΖΑ: Τα «παρών» που γίνανε αέρας...

Δεν πρόλαβε καλά - καλά να τυπωθεί και να κυκλοφορήσει το χτεσινό φύλλο του «Ριζοσπάστη» όπου γράφαμε για τις διαφωνίες και τις διαφορές τακτικής στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνοντας ότι αυτές σε καμία περίπτωση δεν αναιρούν τη σοσιαλδημοκρατική στρατηγική του... και ήρθε η ονομαστική ψηφοφορία το βράδυ της Τρίτης στη Βουλή για να μας επιβεβαιώσει πλήρως. 

 

Η «Αριστερή Πλατφόρμα» του ΣΥΡΙΖΑ, τις προηγούμενες μέρες, με τοποθετήσεις στα όργανα του κόμματος και με «κοινές δηλώσεις» των μελών της, διαλαλούσε τη διαφωνία της με την απόφαση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να υπερψηφίσει την τροπολογία για την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης σε κόμματα, σημειώνοντας ότι αυτή ενσωματώνει το άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα, γνωστού ως «τρομονόμου». Την ώρα της ψηφοφορίας, παρόλα αυτά, οι βουλευτές της «Πλατφόρμας» υπερψήφισαν κανονικά την επικίνδυνη τροπολογία -παρέα με την ηγεσία του κόμματός τους- και τα «παρών» που θα ψήφιζαν, σύμφωνα με όσα διέρρεαν οι ίδιοι στα μέσα ενημέρωσης, έμειναν λόγια του αέρα...

 

Εχει ενδιαφέρον η αιτιολόγηση που έδωσε για τη στάση τους, με δήλωσή του, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, επικεφαλής της «Αριστερής Πλατφόρμας»: «Ψήφισα αυτή την τροπολογία κατά την ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή, παρά τη ριζική μου διαφωνία με αυτήν, μόνο και μόνο για να μη δώσω την ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ και το Μνημονιακό μπλοκ, ιδιαίτερα σε τούτη την κρίσιμη φάση, να αξιοποιήσει τη διαφωνία μου για να παίξει βρώμικα παιχνίδια σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ...». Τι μας λέει, δηλαδή, ο κ. Λαφαζάνης; Οτι προκειμένου να μην τους χτυπήσει το «μνημονιακό μπλοκ» -και να απομακρυνθεί άρα η προοπτική και ο στόχος της «κυβέρνησης της αριστεράς»- προτιμούν να υπερψηφίσουν μια επικίνδυνη και αντιλαϊκή τροπολογία, για την οποία ο ίδιος ο Π. Λαφαζάνης και η «Πλατφόρμα» του σημείωναν ότι «δίνει τη δυνατότητα για εφιαλτικές αυθαιρεσίες, μακάβριες σκευωρίες και διώξεις πολιτικής σκοπιμότητας σε βάρος κινημάτων, κοινωνικών αγώνων...».

 

Τέτοια είναι η προσήλωση που έχει στην υπηρέτηση των δικαιωμάτων του λαού ο ΣΥΡΙΖΑ, σε όλες του τις εκφάνσεις, τις τάσεις και τις «πλατφόρμες». Τέτοια είναι η «αντοχή» του ΣΥΡΙΖΑ, «διαφωνούντων» και μη, στις εκάστοτε πιέσεις του αστικού συστήματος για ακόμα μεγαλύτερη προσαρμογή σε αυτό. Και όλα αυτά σήμερα, που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιπολίτευση, που σε τελική ανάλυση δεν παιζόταν και καμιά κυβερνητική πλειοψηφία. Μπορεί να φανταστεί κανείς πόσο μεγαλύτερη «προσήλωση» στην υπηρέτηση των λαϊκών δικαιωμάτων θα επιδεικνύει αν γίνει και κυβέρνηση... Εχει σοβαρή ευθύνη ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί με την ψήφο του έδωσε πολιτική στήριξη στην προσπάθεια της αστικής τάξης να ενισχύσει το νομικό της οπλοστάσιο ενάντια στο λαϊκό κίνημα. Η νέα τροπολογία που έφερε η συγκυβέρνηση μία μόλις μέρα μετά, με την οποία ποινικοποιείται η πάλη όσων «παραβιάζουν» αποφάσεις κυρώσεων της ΕΕ και του ΟΗΕ και θεσπίζονται νέα μέτρα με βάση τον «τρομονόμο», επιβεβαιώνει τον επικίνδυνο δρόμο που έχει ανοίξει και στον οποίο έσπευσε να δώσει θετική ψήφο την Τρίτη ο ΣΥΡΙΖΑ.

 

Στην αντίπερα όχθη, το ΚΚΕ έχει αποδείξει και επιβεβαιώνει συνεχώς ότι μοναδική του πυξίδα στην πολιτική του και τη δράση του είναι οι ανάγκες και τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού. Εχει αποδείξει την αντοχή του και τη σταθερότητά του σε αυτόν τον προσανατολισμό, ανεξάρτητα από πιέσεις κάθε είδους και κάθε προέλευσης.

Γιώργος ΕΛΤΑΧΗΡ

"Σκάσε και κολύμπα..."

Διαβασε και σημερα τον Kartesios, οπως χιλιαδες αλλοι στο διαδικτυο. Ο τιτλος της σημερινης του αναρτησης «Νοσταλγώντας» την Υποκρισία, ακουγοταν...«επαναστατικος» και...«αγανακτισμενος», οπως παντα! Ετσι καταφερνε λοιπον να εχει πανω απο 14.000 followers, σκεφτηκε ο τυπος των 50 followers.  

Ο Καρτεσιος μιλουσε στην αναρτηση αυτη για τη γενια του και για τις γενιες που, κατα τη γνωμη του, νοσταλγουσαν το παρελθον. Μιλουσε για την «ειλικρίνεια της αλληλοκατανόησης της υποκρισίας» μεταξυ παλιων πολιτικων και των ψηφοφορων τους. Ελεγε οτι η  δική του γενιά αναπολουσε, ισως, την παλιά υποκρισία των πολιτικών.

Τι ψηφιζε και ποσο χρονων να ηταν αραγε ο ανθρωπος αυτος που πισω απο το αβαταρ του..φιλοσοφου Ντεκάρτ (Καρτεσιου), τα ισοπεδωνε ολα και ολους της γενιας του με ενα και μονο του κειμενο; Γιατι αραγε διαλεξε τον Ντεκάρτ, τον φιλόσοφο και μαθηματικό του Διαφωτισμού τον υποτιθεμενο θεμελιωτη του ευρωπαϊκού ορθολογισμού, σαν αβαταρ;  

Cogito ergo sum, το θυμηθηκε απ το σχολειο....Τι σχεση ομως ειχε αυτο με το πιστευω του ιστολογου Καρτεσιου οτι ολοι δηθεν «νοσταλγουμε τις παλιές καλές εποχές που μας κορόιδευαν οι πολιτικοι και που υποκρίνονταν»;  

Ποιοι απο εμας αισθανονταν ετσι; Σιγουρα οχι ολοι, φιλε Καρτεσιε. Καποιοι δεν βολευομασταν και τοτε με τα ξεροκομματα που (και τοτε) μας πετουσε η εξουσια. Αλλοι παλι ειμασταν απασχολημενοι σε ...εξοριες, ειχαμε παρε δωσε με ασφαλειες και παρακρατικους, οποτε ποιοι απο εμας ηταν «δουλοπρεπείς και ευτελισμένοι» οπως γραφεις στο κειμενο σου και μας παιρνεις ολους...μπαλα; Εργοδοτες και εργαζομενους, αφεντικα και υπαλληλους, πλουσιους και φτωχους. Που βαζεις τη διαχωριστικη γραμμη, φιλε Καρτεσιε, αν την βαζεις πουθενα, δηλαδη.. 

Ποιοι ειναι αυτοι οι «μαλακες πολιτες» για τους οποιους σημερα διαρρηγνυεις τα ιματια σου εσυ, οπως και αρκετοι αλλοι  bloggers που ...αγανακτειτε διαδικτυακα, αλλα δεν δειχνετε λυσεις, που ...αγανακτειτε διαδικτυακα αλλα εμμεσα (πλην ομως ξεκαθαρα) λοιδορειτε τον αγωνα οσων αγωνιζονται οργανωμενα, που αγανακτειτε διαδικτυακα αλλα δεν υποστηριξατε ποτε τον αγωνα οσων κατω απο κομματικα πλαισια, φωναζουν για τη δουλεια που εχασαν, το σπιτι που τους παιρνουν, το σχολειο που δεν θα πανε τα παιδια τους, ή και τα χρηματα για την υγεια δικων τους που απλα δεν εχουν να τα δωσουν, επειδη εμειναν ανεργοι. 

Πανω απ ολα η ...Δημοκρατια, για σας! Μη τυχον γινει κατι που δεν ειναι ...δημοκρατικο, ετσι και ...ανοιξει μυτη πρεπει να ειναι στο ονομα της Δημοκρατιας, του Διαφωτισμου, του Ντιντερο! «Η βια στις κοινωνίες, μονο βια φερνει», εγραφε ενας αλλος blogger σε ενα αρθρο του που διαφημισε δεοντως μεσα απο τα social media. Η βια ετσι αοριστα, εξισωμενη με τη βια του κρατους, με τη ''θεωρια των ακρων'' που πολλοι απο εσας-φυσικα-αποκυρησσετε ενω εμμεσα αποδεχεστε μεσω των γραπτων σας που σταζουν αντικομμουνισμο! Σκεφτειτε αν κι εσεις δεν συντελειτε, εμμεσα ισως, σε πολλες περιπτωσεις, σε αυτο που λετε οτι μισειτε: Τη δουλοπρεπεια! 

Ποσο βαρετοι και προβλεψιμοι.. Μηπως φταιει αραγε ο...κακόβουλος δαίμων του Ντεκαρτ, αναγκάζοντας σας να ζειτε σε ένα κόσμο παραισθήσεων και ψευδαισθήσεων, όπου έχετε την εντύπωση πως μονο εσεις εχετε δικιο και αλλος κανεις;

Ο follower, ομως, ηθελε κατι αλλο τωρα..Δεν του εφτανε πια να μοιραζεται τη δυστυχια του με χιλιαδες αλλους συμπολιτες και συμπατριωτες, που το μονο που τους ενωνε ειναι οτι κανεις απο αυτους δεν ειχε ποτε απεργησει, ουτε σε καμμια περιπτωση διαδηλωσει, εχοντας ομως αποψη στα ....social media..Ποτέ στους δρομους! 

Βαρεθηκε την αρνηση που εβγαζαν σχεδον ολοι οι ...«μάχιμοι» ιστολογοι της μπλογκόσφαιρας και του Facebook, αυτοι που το ειχαν δει φιρμες, ολοι τους...αγανακτισμενοι, ολοι χρησιμοποιωντας μια καλοδουλεμενη λογια γλωσσα, παραθέτοντας σχεδον ολοι προσεκτικα διαλεγμενες φρασεις απο φιλοσοφους και συγγραφεις κατα προτιμηση του Διαφωτισμου, ή τελοσπαντων απο καποιο αγνωστο Γαλλο συγγραφεα, ωστε να δινεται η εντυπωση οτι ο αλλος ειναι ...λογιος βρε αδερφε και ξερει πιο καλα απο σενα οτι ΤΙΠΟΤΑ δεν γινεται.. 

«ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΚΟΛΥΜΠΑ» φιλε, μην αγωνιζεσαι, δεν βλεπεις οτι και εμεις που εχουμε σπουδασει παραπανω, δεν βλεπουμε κανενα φως, καμμια διεξοδο μπροστα μας..Δεν υπαρχει τιποτα, φιλαρακο των λιγοστων οπαδων και των μηδενικων RTs. Εισαι ...μονος σου μπροστα στη καταιγιδα που ρημαζει τον τοπο σου. 

«Φτανει η εμμεση αποδοκιμασια απ το διαδικτυο οσων αγωνιζονται οργανωμενα», σκεφτηκε ο πρωην follower. Ναι, ειχε αποφασισει να σταματησει να ακολουθει οσους εδειχναν εμμεσα το δρομο της υποταγης. 

Δεν εβγαινε πλεον πουθενα αυτο το διαδικτυακο μαζικο...μιζεριασμα και η καθημερινη γκρινια πολλων...«μαχιμων» ιστολογων, ενωπιον των χιλιαδων οπαδων τους. 

Ο Diderot και ο Nτεκαρτ μας διαφωτισαν παντως αρκετα ωστε να καταλαβουμε οτι απο δω και περα δεν μας χρειαζεται αλλος...διαφωτισμος!  

Ενοτητα και παλη, χρειαζεται, φιλε, να διωξουμε τους...«διαφωτιστές» και τους «σωτήρες»!

Σκέψεις με αφορμή τη μικρή Μαρία…

Η περίπτωση της μικρής Μαρίας που βρέθηκε σε καταυλισμό των Ρομά στα Φάρσαλα, και η όλη τραγικότητα για το «εμπόρευμα άνθρωπος» που διαμορφώνει ο καπιταλισμός- όπου εμπορευματοποιεί τα πάντα, φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο την υπεροχή του σοσιαλισμού, αλλά την επικαιρότητα και αναγκαιότητά του.

Τα παιδιά στο σοσιαλισμό, ήταν η μόνη περίπτωση χρήσης του όρου «οι άρχοντες της κοινωνίας».

Η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, έδωσε τη δυνατότητα επίλυσης βασικών προβλημάτων και εξασφάλισης δημόσιων και δωρεάν παροχών σε όλους τους τομείς της φροντίδας της Υγείας, της Πρόνοιας, της Μόρφωσης, του Πολιτισμού, του Αθλητισμού, της Στέγασης. Στην περίπτωση της φροντίδας των παιδιών, της οικογένειας, είναι ενδεικτική η περίπτωση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Την δεκαετία του ’70, είχε δημιουργηθεί ένα εκτεταμένο δίκτυο καινούργιων βρεφικών, παιδικών σταθμών, σχολείων, μονάδων υγείας, χώρων πολιτιστικών δραστηριοτήτων, προγραμμάτων πολιτισμού και τουρισμού για όλα τα παιδιά.

Σχεδόν όλα τα παιδιά μεταξύ της ηλικίας 1-3 ετών, είχαν εξασφαλισμένη φροντίδα στα βρεφοκομεία, ενώ από 3 μέχρι 6 χρονών στα νηπιαγωγεία, με μια συμμετοχή των γονέων με 1,40 μάρκα την ημέρα. Σε κάθε γέννηση παιδιών δίδονταν στην οικογένεια 1000 μάρκα κρατικό επίδομα γέννησης και μετά παρέχονταν μηνιαίο επίδομα παιδιών, για συνταξιούχους και σε νεοπαντρεμένους. Η άδεια εγκυμοσύνης και λοχείας ήταν 26 εβδομάδες -περίπου 6 μήνες. Οι μητέρες, εργάζονταν 40 ώρες την βδομάδα- έναντι του 5νθήμερου και των 43 ωρών που ήταν ο κανονικός χρόνος εργασίας.

Στα σχολεία, υπήρχαν αίθουσες αυτομελέτης, όπου παιδιά της 1ης μέχρι της 4ης τάξης- μπορούσαν (αν το ήθελαν) να διαβάζουν έπειτα από τα μαθήματα και να προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα. Καθημερινά είχαν δωρεάν μεσημεριανό φαγητό, φρούτα και γάλα και οι γονείς πλήρωναν 35 πφέννιχ [σεντς]. Σχολικοί ιατροί εξέταζαν περιοδικά.

Αντίστοιχες παροχές -και στέγαση στην περίπτωση των σχολών και πανεπιστημίων- υπήρχαν σε όλες τις εκπαιδευτικές κλίμακες. Π.χ. στην επαγγελματική μόρφωση σε τεχνικές σχολές, το ένα τρίτο των μαθητευομένων, έμενε σε εστίες, με δωρεάν σίτιση (55 πφεννιχ), πολιτιστικές δραστηριότητες. Για παιδιά ΑΜΕΑ, υπήρχαν 553 ιδιαίτερα σχολεία και ειδική φροντίδα. Τα παιδιά μέσα από τα σχολεία μπορούσαν να κάνουν διακοπές σε κατασκηνώσεις, ενώ τα συνδικάτα των εργοστασίων, εξασφάλιζαν και μέσω δικών τους εγκαταστάσεων διακοπές εκτός από τους εργαζόμενους, και σε ένα μεγάλο αριθμό σπουδαστών των σχολών, και παιδιών των εργαζομένων με 12 μάρκα για κάθε παιδί. Για κάθε νέο και νέα μόλις τέλειωνε τεχνική σχολή ή αποφοιτούσε από το πανεπιστήμιο, ήταν εξασφαλισμένη μια ανάλογη δουλειά.

Υπήρχαν πολυάριθμα παιδικά θέατρα, πολλές χιλιάδες λέσχες νεολαίας. Υπήρχε διευρυμένο δίκτυο για τον παιδικό και νεανικό αθλητισμό, με στάδια, αθλητικές εγκαταστάσεις, αίθουσες γυμναστικής και κολύμβησης.

Τα νέα ζευγάρια πέρα από τη δωρεάν λαϊκή κατοικία (έναντι ενός πολύ χαμηλού ποσού για νοίκι, φως, νερό, θέρμανση) το κράτος τους χορηγούσε και άτοκα δάνεια των 5.000 μάρκων, για αγορά ειδών οικιακής χρήσης, του οποίου η αποπληρωμή του γίνονταν σε μικρές δόσεις, μπορούσε όμως να χαριστεί και ολόκληρο. Π.χ. με τη γέννηση του πρώτου παιδιού χαρίζονταν τα 1.000 μάρκα, του 2ου άλλα 1.500 και με του 3ου τα υπόλοιπα 2.500.

Με ένα ποσό έως 10% του μεικτού μισθού (περίπου 60 μάρκα το μήνα), μπορούσαν οι εργαζόμενοι να έχουν δωρεάν ιατροφαρμακευτική-ιατρική- νοσοκομειακή περίθαλψη, σύνταξη. Οι ηλικιωμένοι μπορούσαν αν ήθελαν, να ζουν σε αναπαυτήρια και γηροκομεία. Μπορούσαν επίσης, αντί μηδαμινού ποσού ή και εντελώς δωρεάν, να παίρνουν μεσημεριανό σε εστιατόρια λεσχών ή ιδρυμάτων, ενώ επιχειρήσεις χορηγούσαν από τα εστιατόρια τους δωρεάν φαγητό στους συνταξιούχους πρώην εργάτες τους.

Όλα αυτά πριν 30 χρόνια, ενώ σήμερα και στις πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, υπάρχει φτώχεια, ανεργία, στέρηση του δικαιώματος της στέγασης, των διακοπών, χωρίς φροντίδα υγείας, με εγκαταλειμμένα παιδιά στους δρόμους και στο έλεος των «επιχειρηματιών» εκμετάλλευσης της παιδικής εργασίας-πορνείας, εμπόριο οργάνων…

902gr